داستان محصول
در کوچههای خاموش مکه، نام «ابوطالب» چون سایهای امن بر جان محمد (ص) گسترده بود. او همان پدری بود که با قامت خستهاش، سپری شد میان شمشیرهای قریش و نوجوانی یتیم. سالها، نانِ خانهاش کم شد، اما دلش هرگز از حمایت برادرزادهاش تهی نگردید. ابوطالب، نه فقط پدرِ علی (ع)، که ستون نخستین ایمان بود؛ مردی که در تاریکی جاهلیت، چراغی بر دوش داشت.
و امروز، حکاکی «السلام علی والد امیرالمؤمنین یا اباطالب» نه فقط سلامی به یک نام، که ادای احترام به شجاعتی است که اگر نبود، شاید تاریخ به گونهای دیگر رقم میخورد؛ سلامی به پدری که فرزندی چون علی (ع) به یادگار گذاشت، و هنوز در یادهاست.











